De huishoudbeurs en social media. Geen beste combinatie.

Afgelopen vrijdag was ik op de Huishoudbeurs. Ja, ik. Echt. Hoe ik daar terechtkwam? Vraag het mij niet. Wat ik daar deed? Rondkijken. Het eerste dat mij opviel was – en dat had ik van tevoren ook kunnen bedenken – dat er veel vrouwen waren. Huisvrouwen. Door de vrouwenmassa heenlopen was door drie oorzaken een moeilijke opgave. Ten eerste de hoeveelheid, ten tweede het gemis aan richtingsgevoel van de dames en ten derde de vele boodschappenkarretjes welk ik steeds over het hoofd zag. Echt iets voor mij.

Omdat ik er toch was, heb ik eens gekeken of deze vrouwenmassa naast gratis samples ook interesse heeft voor technologie. Met name social media en mobiel internet.

Ik checkte even in op Foursquare: huishoudbeurs. De mayor was een man. Er waren nog een handjevol checkins. Geen specials, zes foto’s en verder niets. Een kijkje op Twitter leerde dat er veel over de huishoudbeurs getwitterd werd. Alleen niet door de bezoekers zelf en zelden positief. Die hadden het te druk om bij de Uncle Bens-stand een potje plofkipsaus te kopen.

Hier en daar dook een QR-code op. Of zelfs een ‘volg ons op Twitter’-bord. Nestlé probeerde een succes te hebben met ‘buik reading’, waar zwangeren hun buik konden laten fotograferen. Uiteindelijk hebben 324 vrouwen zich op de gevoelige plaat laten vastleggen. Ze staan op een Facebookpagina, waarvan het aantal likes nu op vier staat. Babyboefjes.nl doet zijn best om volgers te krijgen met een groot bord: ‘Volg ons op Facebook’. Na het evenement staat het aantal likes op hun pagina op 26.

Gelukkig nog wel een redelijk succes: De Facebookpagina van de huishoudbeurs heeft 7500 likes te pakken en 2500 ‘talking about this’ (een betere graadmeter dan likes). Ik vermoed dat de smartphonedichtheid nog niet zo hoog is bij de doelgroep, maar dat er wel een aantal bezoekers thuis de moeite neemt om de huishoudbeurs te liken op Facebook. Er is immers een overzicht met aanbiedingen te vinden.

Sta je met een stand op een evenement als deze (met zo’n 246.998 bezoekers) dan zou ik je aanraden de traditionele weg te bewandelen, met kortingsbonnen, acties, twee voor één en een leuk spelletje. Of een geweldig idee, zoals die van Ikea. Met social media bereik je deze dames niet. In ieder geval niet op locatie.  Of zie jij het anders?


Wat is dit nu met die blokjes?


Een actie met voordeelkaart en de herkenbare streepjescode gaat erin als koek.


Buik Reading nu ook op Facebook.


Pets Greet verzuimde petsgreet.nl te vermelden. 4 likes op Facebook.


Volg ons…(7 volgers op Twitter)

Twitter niet sociaal? De avocado-anecdote


Josselien (mijn vriendin) staat bij de kassa van de Albert Heijn. Je weet wel,  die supermarkt met die ranzige blauwe mandjes. Nog voor het afrekenen ziet ze dat haar voorgangster een avacado laat liggen. Gelukkig heeft deze dame nog een bloemetje of plantje nodig bij de AH, zodat Josselien nog voor het afrekenen de avocado -middels een korte sprint – bij de rechtmatige bezitster kan brengen. Ergens kwam de eigenaresse van de avocado haar bekend voor. Maar waarvan?

Thuisgekomen kijkt Josselien op Twitter. En warempel, vorige week hebben ze het online nog over recepten met bosbessen gehad. Josselien stelt de vraag:

[blackbirdpie id=”172778686930632704″]

En inderdaad. Pien blijkt vlak om de hoek te wonen en laat weten dat de salade dankzij Josselien geen saaie zonder avocado geworden is. Het recept staat op de blog  van Pien, alwaar je de nietsvermoedende avocado in de salade ziet liggen. Pien haalt haar avocado’s nu op de markt, zonder ze te vergeten.

Ik vind Twitter best sociaal, ook offline. Of zijn Twitterende mensen sociaal? Wat denk jij?

 

Hoe voelt Pinterest?

Screenshot van mijn Pinterest account

 

Pinterest bestaat al een tijdje, maar is nu ‘booming’. Ik merkte het zelf. Op vakantie maakte ik met mijn smartphone een account aan en terug in Nederland had ik ineens wat volgers. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat ik mijn nieuwe aanwas niet in de steek kon laten. Immers, men volgt mij toch niet voor niets. Dus ik ben gaan ‘pinnen’.

Pinnen of Pinteresten. Eerst voorzichtig, later met meer bravoure. Ik maakte wat ‘pinboards’ aan, die per stuk een thema vertegenwoordigen. Bijvoorbeeld ‘Heroes, gone’, waarin ik mijn helden plaats die hier niet meer rondlopen. Keith Moon en Paul Newman. De plaatjes zocht ik via Bing en Google. Mijn eerste gevoel kwam naar boven. Ik was namelijk weer ouderwets aan het rondsurfen, iets dat ik eigenlijk al lang niet meer deed. Waarom niet? Ik heb Netvibes, waar ik RSS in uitlees en ik heb Twitter waar mijn omgeving met hartelust aan het linkjes aan het delen is. Informatie komt normaliter op mij af. Het zoeken naar nieuwe, inspirerende plaatjes gaf mij eindelijk weer het gevoel van ‘explorer’ op het web. Het ontdekkingsgevoel.

Een tweede gevoel dat ik kreeg was bij het aanmaken van pinboard ‘B/W photograpy’. Deze maakte ik aan na het zien van een aantal prachtige zwart-wit-foto’s op Pinterest, welk ik graag wilde re-pinnen (andermans ‘pins’ plaatsen in een mapje/pinboard van mijzelf). Tijdens deze vorm van reproduceren, kreeg ik het gevoel van een soort verzamelwoede. Van iets dat er al was, creëer ik weer iets nieuws door te verzamelen. Het verzamelgevoel.

Pinterest Screenshot

Ten derde kreeg ik van het verzamelen ontzettende zin om weer mijn camera op te pakken en zwart-wit-foto’s te gaan schieten. Het gevoel om zelf aan de slag te gaan. Om iets moois te maken. Dit staat compleet tegenover een uurtje Facebooken, waarin je kunt zien hoe gaaf iedereen het heeft in het dagelijks leven. Om na afloop van het uur het gevoel te hebben niets gedaan te hebben en bevangen te worden door een soort Facebook-lusteloosheid. Een prettig aan-de-slag-gevoel of creatiegevoel.

Een ander gevoel kreeg ik dit weekend op een feestje. Terwijl ik bij Facebook vaak het gevoel krijg dat ik ‘ook gave dingen moet gaan doen’, kreeg ik op het feestje de drang om naar huis gaan en te pinnen. Misschien kan ik dit wel het best het verslavingsgevoel noemen. Mijn vriendin bekende dat ze na een avond pinnen ‘pindromen’ had, waarin alles dat ze tegenkwam ging pinnen en rangschikken.

Conclusie: Pinterest geeft mij een creatief gevoel. De vele kwalitatief hoogstaande afbeeldingen van kunst, inrichting en interessante voorwerpen geven mij een dagelijks portie inspiratie. De foto’s op Pinterest voelen als een verlichting tussen de dagelijkse tekstuele grollen, grappen, likes en retweets. Een foto zegt meer dan 1000 woorden. Gelukkig telt dit artikeltje er dan maar 462.