“Welk boek lees je nu?” een social versus e-mail experiment

One of the things that continually frustrates me about social media, and Facebook in particular, is that there is no real mechanism where I can filter the information I receive based on my interests. ” Dit is een uitspraak van Beth, de schrijfster van de blog Amsterbeth (en een van mijn favoriete collega’s.) Aan de hand van een interessant en leuk experiment gaf ze aan dat de responsetijden op een eenvoudige vraag (Wat is het laatste boek dat je las) veel beter waren per e-mail dan per social media.

Op twaalf persoonlijk gestuurde e-mails met de boekenvraag ontving ze 100% reacties binnen zeven minuten. Het bewijs dat e-mail niet dood is. Helemaal mee eens.

Ik heb dezelfde vraag op Twitter en Facebook gesteld.

Op Facebook vroeg ik: “Wat was het laatste boek dat je las?” en kreeg tien reacties. Binnen acht uur.
Op Twitter vroeg ik: “Wat is het laatste boek dat je hebt gelezen, of waar ben je in bezig?” Ik kreeg zes antwoorden. Binnen 45 minuten.

Maar eigenlijk doet het er niet toe hoeveel antwoorden ik kreeg. Ook de responsetijden zijn onbelangrijk. Wat doet er wel toe?

Op Twitter stel ik de vraag aan mijn volgers. Het antwoord kan uit onverwachte hoek komen. Daarnaast is er een grote kans dat er boeken naar boven komen die mij zouden kunnen interesseren. Immers, veel volgers volgen mij omdat we een gemeenschappelijke interesse hebben. Als ik veel antwoorden had willen hebben en een snelle responsetijd, dan had ik de hashtag #dtv eraan toegevoegd.

Zowel op Twitter als op Facebook konden mensen van elkaar zien welke boeken ze lazen. In een gesloten e-mailsysteem was dat niet mogelijk. Het is niet gebeurd, maar mensen konden met elkaar in gesprek raken of elkaar leren kennen. Ook dit is met e-mail onmogelijk (behalve als je het gehate reply to all gebruikt).

Het tweede antwoord dat ik op Facebook ontving was misschien nog de best. Eric zei: “Duff mckagan – it’s so easy and other lies. (Zie goodreads!:))”. Social beperkt zich niet tot Twitter en Facebook. Er zijn genoeg platforms waar ik terecht kan voor specifieke interesses zoals films, muziek en boeken. Denk IMDB, Last.fm, Spotify en duizenden andere communities. Eric en ik zitten op Goodreads, een plek waar ik kan zien welke boeken hij heeft gelezen of nog wil lezen. Ik zie recensies, tips en fantastische ‘explore’-functie.

Social media geen plek waar ik kan filteren op interessegebied? Juist wel! Met alle mogelijkheden tot conversatie bovendien. Je kunt zelf de plek uitkiezen waar dit het beste kan. Het uitkiezen van die plek is de eerste filter. Nu doe ik mijn computer even uit en sla ik een boek open.

goodreads

 

 

 

Deze 5 TED-presentaties zou je ook moeten zien

Het komt voor dat ik zo vroeg wakker ben op zaterdag dat het zonde is al uit bed te stappen. Soms pak ik mijn e-reader en soms mijn telefoon. Ik vind het heerlijk om dan wat goede TED-presentaties te kijken. Hieronder de video’s die ik vanmorgen en de afgelopen tijd heb bekeken. Ze zijn allemaal de moeite waard. Mooi voor een regenachtige dag of bij vroeg ontwaken.

Amanda Palmer: The art of asking

Als muziekliefhebber was ik blij verrast met deze combinatie tussen muziek en ‘marketing’. Laten we niet meer om geld vragen, maar laten mensen zo ver krijgen dat ze wíllen betalen. En wat een tof wijf, die Amanda Palmer. Ik leerde haar ooit kennen door stencil art dat overal opdook. Lees hier meer over in de Who Killed Amanda Palmer Stencil Mission.

Tim Leberecht: 3 ways to (usefully) lose control of your brand

Merken zijn geneigd overal controle op te hebben. Maar wat levert het op als je durft los te laten? Microsoft wordt genoemd, die hackers van Kinect juist aanmoedigde. Ook het album In Rainbows van Radiohead wordt aangehaald, een band die eigenlijk deed waar Amanda Palmer het over heeft in The Art of Asking (zie andere video): mensen zover krijgen dat ze – zelfs wanneer ze iets gratis kunnen krijgen – tóch willen betalen.

Markham Nolan –  How to separate fact and fiction online

Hoe weet je in de grote hoeveelheid data nog feiten van fictie te onderscheiden? Nolan laat zien hoe je met gezond verstand en gratis tools vrij makkelijk de waarheid naar boven krijgt. Nolan lijkt een soort online-detective. Wel jammer dat hij niet een paar opmerkelijke ontmaskeringen doet. Voor social liefhebbers: de RT-graph die hij toont is natuurlijk om van te smullen.

Cameron Russell – Looks aren’t everything. Believe me, I’m a model

Een prachtige vrouw vertelt ons dat ze net zo goed onzeker kan zijn. Ondanks haar uiterlijk. Moedig. Met name de fotoreeks die ze toont is opzienbarend: fotoshoots worden naast gewone foto’s op het zelfde moment uit haar leven getoond. Een ‘lekker wijf’ in een tijdschrift blijkt een heel normaal meisje van zestien te zijn.

Leslie Morgan Steiner: Why domestic violence victims don’t leave
Regelmatig vraag ik mij af waarom mijn buurvrouw haar onsympathieke dronkaard de deur niet uitzet. Zij wordt – voor zover ik kan horen- vooral mentaal mishandeld. Na het zien van deze aangrijpende presentatie snap ik waarom de deur iedere keer weer opengaat voor Mijnheer Kleineer. Dergelijk geweld is dichterbij dan je denkt. Leslie Morgan vertelt de enige weg om uit de spiraal te komen.

 

Taggen: een Facebook-ergenis

fbmails

Het overkomt mij steeds vaker dat ‘Friends’ op Facebook mij taggen in berichten. Hierachter zit meestal de gedachte dat ik interesse heb in een bepaald bericht, althans: dat denkt de tagger. Zo werd ik een poosje geleden getagged door een singer-songwriter waarmee ik een warme vriendschap heb gesloten op Facebook. Hij had een afbeelding met de datum van zijn optreden geplaatst en daarbij een groot aantal vrienden getagged. Op zich slim, want niemand wil getagged worden met zijn vinger in zijn neus of nu nét die foto dat je stomdronken een Harlem Shake aan het doen was. Dus even kijken doe je sowieso. Natuurlijk stond ik niet op de afbeelding.

Het vervelende vind ik dat ik bij ieder comment op het bericht een mail krijg.

Nadat ik mijn ergernis op Twitter en Facebook had geplaatst, kreeg ik tips (waarvoor bedankt!). Het taggen kan ik voorkomen door mijn instellingen te veranderen zodat men eerst toestemming moet vragen én ik kan mij zelf weer untaggen. Maar had Facebook niet kunnen bedenken dat de mailalerts stoppen wanneer het aantal comments boven de vijf komt en ik niet deelneem aan de discussie?

 

Of mis ik weer een verborgen instelling? Ik trek maar de conclusie dat Facebook het wel beter zal weten dan ik. Anders had ik er wel gewerkt 😉

 

*hetzelfde fenomeen steekt de kop op als ik iemand feliciteer met zijn verjaardag en nog vijftig mensen doen dat. Ik pas wel op wanneer ik ergens op reageer.

Infographic: De verschuiving naar visuele social media

De toename van smartphones heeft geleid tot het succes van Instagram, daarnaast hebben we afgelopen jaar Pinterest ook flink zien groeien. Visuele social media is hot. Niet voor niets heeft Facebook Instagram ingelijfd en start Twitter met een vergelijkbare dienst ‘Twitter Photo Filters’.

Duidelijk, we maken een verschuiving mee van vertellen naar tonen: “Tell me, I’ll forget; Show me, I’ll remember; Involve me, I’ll understand.” Niet voor niets genereren posts op Facebook met daarin een afbeelding 53% meer likes dan gemiddelde posts, volgens Hubspot. (Tip: download hun tip sheet ‘How to engage Facebook fans with photos‘)

Onderstaande infographic van SociallySorted geeft de verschuiving mooi weer met indrukwekkende getallen en geeft direct een aantal tips.

 

Brady Quinn relativeert social media na zelfmoord ploeggenoot

Mooie woorden van quarterback Brady Quinn (Kansas City Chiefs), na de vreselijke zelmoord van teamgenoot Jovan Belcher.

“We live in a society of social networks and Twitter pages and Facebook. That’s fine and stuff, but you know, we have contact with our work associates, our family, our friends and it seems like half the time we’re more preoccupied with our phone and other things going on instead of the actual relationships we have in front of us,”

http://www.youtube.com/watch?v=vc-e-T39Z80

PlayThru maak menselijke CAPTCHA

Het is bijna zeker dat jij je ook ergert aan het invullen van CAPTCHA’s, de wijze waarop websites testen of het te maken heeft met persoon of een bot. PlayThru heeft hier een oplossing voor gevonden waarbij je geen tekst hoeft in te typen, maar een klein spelletje speelt. Leuk bedacht.

Probeer hier de CAPTCHA-methode van PalyThru.

Bekijk hier de geschiedenis van CAPTCHA (video)

 

 

De vernieuwde Bit.ly. Wat is er veranderd?

 

Bit.ly is geheel vernieuwd. Dat mocht ook wel, want het vorige design oogde wat knullig. Maar het is niet alleen het design dat veranderd is, Bit.ly heeft ook zijn functionaliteit uitgebreid. Wat is er eigenlijk veranderd?

Pufferfish

Het visje is gebleven. De mascotte ziet er iets moderner uit. Het logo van Bit.ly lijkt een beetje op die van Pinterest.

Bitmark

De belangrijkste functionaliteit is gebleven: je kunt via Bit.ly urls inkorten, die minder ruimte innemen dan de originele url. Op die manier bespaar je karakters in je communicatie. Denk hierbij aan een Twitterbericht van maar 140 tekens. De échte kracht van Bit.ly is het kunnen bekijken van statistieken. Bij de meeste andere url-shorteners kan dit niet. Ook dit kan nog steeds.

In de nieuwe situatie heet een ingekorte ulr een ‘bitmark’. Deze naam verklapt al waar het naar toegaat, want het is de bit.ly variant op bookmark. Oftewel: bit.ly positioneert zich plotseling als social-bookmarking website, zoals bijvoorbeeld Delicious en Google Bookmarks. Een plek waar je je bookmarks of favourites plaatst en van welke plek dan ook kunt benaderen.

Je kunt aan een bitmark een ‘note’ toevoegen.

Bundles

Ook nieuw is het bundelen van bitmarks. Deze gebundelde bitmarks zijn op een aparte pagina te bekijken. Je kunt hierbij andere personen rechten geven om ook bitmarks aan de bundle toe te voegen. Daarnaast is het mogelijk commentaar te geven op een bitmark. Hier heeft Bit.ly dus eigenlijk een social netwerkje gecreëerd. Met de toevoeging van ‘Your Network’, waar je je Facebook en Twitteraccount kunt koppelen wordt dat nog extra versterkt. Overigens noemt bit.ly zijn gebruikers ‘bitizens’. Het is maar dat je het weet.

Public en Private

Bitmarks kunnen nu gemarkeerd worden als private. Dit houdt in dat anderen niet kunnen zien dat je een url hebt ingekort en opgeslagen hebt als bitmark. Een beetje verwarrend: wanneer je een bitmark private hebt gemaakt en deze in een bundle hebt geplaatst, verschijnt de bitmark gewoon in de bundle. Andere personen kunnen op dat moment niet direct zien dat deze bitmark door jou is aangemaakt, maar bit.ly zegt daarbij wel: ‘Its possible that viewers of this bundle can deduce that you saved them.’

Let op: je default settings staan op public. Al de urls die je tot nu toe hebt aangemaakt liggen open en bloot. Zorg dus dat je je default settings aanpast als je dat niet wil. Daarnaast zijn ‘notes’ zichtbaar bij public bitmarks, dus let op wat je erbij zet.

En verder?

Bit.ly biedt nog steeds een API. Waarmee je zelf aan de slag kunt met bit.ly gegevens. Zo maakte ene Jeff Miller een pagina met een soort hitparade van de populairste links on bit.ly (bitlynews). Nieuw is de iPhone app waarmee je als ‘bitizen’ je bitmarks kunt bekijken. Helaas is er geen Android en Windows Phone app beschikbaar.

Is het een verbetering?

Ja en nee. Veel gebruikers klagen dat het niet duidelijk is waar je een link moet verkorten. Het kleine vakje rechtsboven is voor vele onvindbaar. Persoonlijk vind ik dat niet zo’n ramp.

Het feit dat al je ingekorte urls voor iedereen zichtbaar zijn (omdat ze default op public staan) vind ik niet echt sjiek.

Wat ik echt jammer vind is dat bit.ly zich niet verbeterd heeft in datgene waar ze zich onderscheidt van anderen: de statistieken. Het zou logischer zijn als ze een exportfunctie naar Excel en csv hadden gemaakt. Ik zou het fijn vinden om zo’n export te doen om in Excel statistieken bij te houden.

Uiteindelijk is het design er op vooruitgegaan en is de verschuiving van url-shortener naar social bookmarking website een interessante. De tijd zal uitwijzen of dit een slimme zet is geweest. Een ding kan ik bit.ly meegeven: ze hebben niet stilgestaan.

Wat vind jij?

Zijn er dingen die ik over het hoofd heb gezien? Ben je het ergens niet mee eens? Laat het weten in de comments hieronder.

 

8 manieren voor ‘word of mouth’

Een succesvolle campagne is er een waar men over praat. Maar hoe krijg je dat voor elkaar? Ik kwam op Slideshare de volgende acht punten tegen die je kunnen helpen bij het bedenken van een (social) campagne. Bij ieder van de acht manieren heb ik een voorbeeldvideo gezocht, zodat je op je je op je gemak kunt laten inspireren. Aan het einde van deze blogpost vind je de hele presentatie, die de moeite waard is om door te nemen.

 

1. Make New Rules

Dit vind ik persoonlijk een hele mooie: verander – of liever – breek de regels en doe zoals anderen het niet eerder deden. Zo geeft Virgin ‘Rockstar Service’ aan hun klanten: ‘On a Virgin Holidays Cruise everyone gets treated like a Rockstar…’

2. Market a belief

Vind een passie, die zowel je klant raakt als je bedrijf en produkt. Zo scoorde Dove met ‘real beauty’ en gaf Pepsi met het Pepsi Refresh Project geld aan mensen met goede ideëen om de wereld te verbeteren.

3. Create belonging

Laat je klanten zich een onderdeel van een groep voelen en laat hen samenwerken. Een bekende actie is Nike Plus, waarin je hardloopgegevens met elkaar kunt delen, elkaar kunt uitdagen, routes kunt delen, etc.

4. Enable Expression

Geef mensen een podium om zichzelf te uiten, in combinatie met je merk. Hoe gaaf is het wanneer mensen jou merk op hun lichaam hebben laten tatoeëren (Harley Davidson)? En hoe mooi is het als je je persoonlijke schoenen kunt creëren (Nike I.D.)?

5. Create or curate culture

Bouw de relatie met de klant niet direct rondom je product, maar om iets wat ze reeds in hun hart gesloten hebben. Zo startte American Express in 2002 het Tribeca Film Festival en worden er speciale cardmember events gehouden.

6. Leverage tension

Zorg voor spanning. Wees controversieel. Wat dacht je van Philips Heist, een korte film gemaakt voor de Philips Ambilight televisie? Bekijk ook de  ‘making of’.

7. Use scarcity

Schaarste maakt de mens gretig. Hoe vaak is een website lancering niet invite only? Microsoft’s vindmachine Bing liet iedere pagina van het boek van Jay-Z in het echte leven verschijnen. Op Billboards, op borden in restaurants in bioscopen en zelfs verpakkingen van hamburgers. De video legt het beter uit dan ik:

8. Encourage play

Maak een spel (of ‘game’) van een campagne. De ingrediënten : een vijand, een uitdaging, een beloning en plezier. Dit is goed toegepast door Volkswagen, die in 2010 in plaats van een televisiespotje een iphone app besloot te maken, Het resultaat zie je in de volgende video:

Bron: How to Get People to Talk About Your Brand door David Yeend.

Bekijk de hele presentatie op Slideshare:

Een actieve CEO op social media beïnvloedt koopgedrag

Levert het iets op als een CEO zich begeeft op social media? Volgens BRANDfog wel. Het bedrijf heeft een onderzoek gedaan onder honderden medewerkers van kleine, middelgrote en grote bedrijven. De uitkomst: meer dan 84% van de deelnemers geloven dat CEO’s die social media gebruiken een betere connectie met klanten en medewerkers op kunnen bouwen. Daarnaast heeft 82% meer vertrouwen in het bedrijf wanneer de CEO en andere leiders social media gebruiken.

De meerderheid (78%) gelooft dat een CEO op social media leidt tot betere communicatie. 71% zegt dat het leidt tot een beter brand image en 64% zegt dat het de transparantie ten goede doet. Maar liefst 78% wil graag werken voor een CEO, actief op social media.

En nog mooier: 77% van de respondenten zegt dat ze eerder bereid zijn om een product van het bedrijf aan te schaffen, wanneer de grote baas actief is op bijvoorbeeld Twitter en praat over de waarden van het bedrijf. Activiteit levert dus mogelijk geld op.

Hetzelfde onderzoek geeft aan dat er in januari van deze maand slechts 2,5 procent (13 personen) van de Fortune 500 CEO’s actief zijn op Twitter. Er valt dus nog een hoop te winnen.

Is jouw CEO/baas/directeur actief op social media? En wat vind je daarvan?

Klik voor grotere versie:

Waarom Pinterest waardevoller is dan Friendsheet

Als ik appels en peren vergelijk, dan moet je het zeggen. Maar vlak na de vele berichten dat Pinterest het snelst groeiende social network van het moment was, verscheen er een plotseling een applicatie op Facebook genaamd Friendsheet. En Mark Zuckerberg was er 6 maart als de kippen bij om Friendsheet te liken voor zijn 12 miljoen subscribers. Friendsheet had de aandacht.

Een andere reden waarom ik Friendsheet in één adem noem met Pinterest? Bekijk hieronder screenshots van Friendsheet (links) en Pinterest (rechts) en je snapt waarom:

De gelijkenis is dus groot. Maar wat is het grote verschil?

  • Friendsheet onttrekt de plaatjes van je Facebook-vrienden uit hun timeline en plaatst deze in een Pinterest-achtig design, zodat je er makkelijk doorheen kunt scrollen.
  • Pinterest toont de afbeeldingen van je Pinterest-contacten. Deze zijn geplaatst op basis van bewust gekozen ‘pinboards’ die over het algemeen een thema bevatten (color, design, art, interior).

Op Friendsheet vind je dus met name foto’s die gemaakt zijn door degene die ze gepost heeft (je neefje op Sensation White), terwijl je op Pinterest met name afbeeldingen ziet die niet het eigendom zijn van degene die deze gepost heeft (het interieur van een huis in Basel geplaatst door een onbekende).

Kortom, het lijkt erop dat Friendsheet het design van Pinterest heeft gepikt maar er een andere invulling aan heeft gegeven. Dat kan ook bijna niet anders, want de structuur van Facebook (tekst met beelden) is niet gelijk aan die van Pinterest (beelden met tekst).

Wat is voor mij waardevoller? Hier geldt hetzelfde als in mijn post ‘Waarom Twitter waardevoller voor mij is dan Facebook‘: ik heb weinig behoefte aan foto’s die bekenden plaatsen en hoofdzakelijk een activiteit van henzelf betreft welk mij over het algemeen niet raakt. Mijn interessegebied komt vaak niet overeen met die van mijn ‘vrienden’ op Facebook.

Prettiger vind ik het bekijken van kwalitatieve foto’s die mijn creativiteit prikkelen, van personen die ik volg op basis van gedeelde interesse. Of van personen waarvan ik alleen de gedeelde interesse volg. Bijvoorbeeld: Met Jim heb ik weinig raakvlakken, behalve onze passie voor filmposters. Ik volg alleen zijn pinboard Filmposters op Pinterest. (Iets dat op Facebook niet mogelijk is)

Friendsheet is misschien een poging Pinterest na te apen, voor mij is het niet meer dan een andere manier van een ongesorteerde bulk foto’s bekijken op Facebook. Wellicht is het de bedoeling van Friendsheet om Pinterest-gebruikers te kapen, maar ik geloof niet dat dit gaat lukken. Het is appels (waarvan sommigen rot zijn), vermomd als peren, vergelijken met peren. Friendsheet 0, Pinterest 1.

 

Waarom Twitter waardevoller voor mij is dan Facebook

Ik hoor het herhaaldelijk als ik mensen enthousiast probeer te maken voor Twitter: “Ik zit toch al op Facebook?” Voor velen is dat een reden niet aan Twitter te starten. Een ander argument is, het aloude “ik hoef niet te weten of iemand naar het toilet geweest is”.

Mijn ervaring is precies andersom. Ik heb minder behoefte aan een groot aantal berichten van personen op Facebook, die het sociale netwerk mijn ‘vrienden’ noemt. Ik heb met name weinig behoefte aan de berichten van sommige ex-klasgenoten of sommige familieleden waarmee ik weinig interesses deel en waarmee de gemeenschappelijke deler vaak ver in het verleden ligt. Toevallig zaten we bij elkaar in de klas. Maar wat bindt ons dat nú nog? Ik heb niets aan het bericht “Anna en Simon doen proefjes…blije vader!”

Beth Massa is deze discussie al eens gestart en ik ben het met haar eens:  “So the next thing that happened, of course, is that my newsfeed became crammed with updates of people I didn’t know anymore.” Ik raad je aan haar blog “Why I quit Facebook” eens door te lezen.

Het grote verschil met Facebook is dat Twitter een netwerk is van mensen waarmee je interesses deelt. Ik interesseer mij bijvoorbeeld in muziek, films, digital marketing en Rotterdam en volg mensen met dezelfde interesse. Het gevolg? Ik lees berichten die over het algemeen interessant zijn voor mij. Sterker nog, de juiste informatie komt op mij af. Het scheelt mij zelfs tijd, want ik scan snel en hoef zelf niet meer op zoek naar deze informatie. Omdat ik graag een bijdrage wil leveren en omdat ik geloof in het fenomeen delen doe ik dat wel. Zo helpen we elkaar op Twitter.

Een groot aantal mensen in mijn netwerk op Twitter ken ik niet. Maar het praten over onderwerpen waarover we een gezamenlijke interesse delen brengt ons wél dichter bij elkaar. Op die manier heb ik al vele nieuwe mensen leren kennen, met als gevolg dat we elkaar ook in levende lijve (jawel IRL) ontmoeten, of dat we elkaar spreken wanneer we toevallig op dezelfde locatie zijn.

Vind ik Facebook waardevol? Ja, maar Twitter is voor mij persoonlijk stukken waardevoller, vanwege bovenstaande feiten. Hoe zit het bij jou?

Een volgende artikel wordt: “Waarom is Pinterest waardevoller voor mij dan Friendsheet?”

 

Zakelijk Pinterest gebruiken? Lees eerst de kleine lettertjes

De populariteit van Pinterest blijft stijgen en natuurlijk springen bedrijven op deze trein. Het plaatje hieronder zegt genoeg.

Bedrijven plaatsen hun eigen foto’s, afbeeldingen en infographics. Maar dat betekent dat ze het wéér alleen over zichzelf hebben. De oplossing is foto’s repinnen van anderen en foto’s pinnen vanaf het web. Maar loop je daarmee geen risico? De afbeeldingen zijn immers niet jouw eigendom en technisch gezien wordt er een kopie van de bron geplaatst op Pinterest, terwijl andere social networks meestal volstaan met een thumbnail.

Een bijkomend nadeel kan zijn dat een dergelijke afbeelding hoog eindigt in zoekmachines, waardoor het concurreert met het origineel. Dit kan de eigenaar van de website met het origineel dus bezoekers kosten. Daartegenover staat wel dat, mits de bron goed is vermeld, Pinterest ook juist voor traffic kan zorgen.

Pinterest biedt ook een embed-code aan. Het wordt daardoor zeer makkelijk voor personen om een foto weer op hun website te plaatsen. Dit ziet er dan precies zo uit:

Source: secure.flickr.com via Stéphan on Pinterest

Welke rechten heeft Pinterest en welke rechten heb jij?

ReadWriteWeb heeft een goed artikel geschreven over hoe Pinterest gebruik maakt van de Internet Service Providers Act, waardoor ze zelf niet verantwoordelijk of aansprakelijk zijn voor de geplaatste content. Maar jij, als bedrijf wel.
Wie goed in de terms of service van Pinterest duikt, leest dit gedeelte:

By making available any Member Content through the Site, Application or Services, you hereby grant to Cold Brew Labs a worldwide, irrevocable, perpetual, non-exclusive, transferable, royalty-free license, with the right to sublicense, to use, copy, adapt, modify, distribute, license, sell, transfer, publicly display, publicly perform, transmit, stream, broadcast, access, view, and otherwise exploit such Member Content only on, through or by means of the Site, Application or Services.

Is dat even schrikken? De volgende paragraaf is ook interessant:

… you represent and warrant that: (i) you either are the sole and exclusive owner of all Member Content that you make available through the Site, Application and Services or you have all rights, licenses, consents and releases that are necessary to grant to Cold Brew Labs the rights in such Member Content, as contemplated under these Terms.

Kortom, je verklaart tijdens het aanmelden dat alle content die je plaatst jouw eigendom is. Daarnaast mag Cold Brew Labs (Pinterest) zo’n beetje alles met deze content doen wanneer je het geplaatst hebt op Pinterest. Inclusief verkopen. Verder heeft Pinterest volgens dit artikel het recht om de link, behorende bij de afbeelding, te vervangen door een andere link. Zo kunnen ze een afbeelding van een product naar de juiste online winkel laten wijzen.

Is Pinterest de enige service die een dergelijke terms of service hanteert? Nee, volgens deze blog hanteren Quora en Delicious vergelijkbare regels.

Voorkomen dat jouw afbeeldingen geplaatst wordt op Pinterest of ze laten verwijderen

Dat wordt lastig, maar er zijn mogelijkheden. Allereerst kunnen bedrijven hun eigen website afschermen voor de Pin Button, waarmee gebruikers snel en direct vanuit een website kunnen pinnen. Uiteraard blijven er technisch gezien nog voldoende omwegen om een afbeelding tóch te pinnen, denk aan het lokaal opslaan en gebruik van de Snipping Tool in Windows. Het is wel netjes van Pinterest dat ze deze mogelijkheid biedt. De meta-code om te blokkeren vind je gewoon op hun website.

Je kunt er ook achterkomen welke afbeeldingen van jouw website gepind zijn. Pinterest biedt hiervoor een url waar je zelf je website in kunt plakken, bijvoorbeeld voor http://www.gettyimages.com is dat: http://pinterest.com/source/gettyimages.com/

Als je de eigenaar bent van afbeeldingen en je ziet dat deze geplaatst zijn op Pinterest, dan kun je een verzoek bij Pinterest doen om de afbeelding te laten verwijderen:

If you are a copyright owner, or are authorized to act on behalf of one, or authorized to act under any exclusive right under copyright, please report alleged copyright infringements taking place on or through the Site by completing the following DMCA Notice of Alleged Infringement and delivering it to Pinterest’s Designated Copyright Agent. Upon receipt of the Notice as described below, Pinterest will take whatever action, in its sole discretion, it deems appropriate, including removal of the challenged material from the Site. DMCA Notice of Alleged Infringement (“Notice”)

Hoe Pinterest zakelijk te gebruiken?

Hier volgen enkele tips om Pinterest tóch zakelijk te gebruiken.

  • Plaats alleen afbeeldingen waarvan je de rechten of licence van  hebt
  • Plaats alleen afbeeldingen van anderen wanneer je daar toestemming voor hebt
  •  Neem voor de zekerheid in de beschrijving van je Pinboards mee dat je, wanneer een eigenaar van een bepaalde afbeelding bezwaar maakt tegen het plaatsen van zijn foto, deze er direct af zal halen
  • Wees ervan bewust welke rechten Pinterest heeft

 Tot slot

Ik heb geen rechten gestudeerd, dus als ik het ergens mis heb hoor ik het graag. Verder is het niet mijn bedoeling om iemands plezier weg te nemen, maar alleen bewust te maken hoe de situatie is.

Als bron heb ik gebruikt: How your business could get sued for using Pinterest en How Pinterest Uses Your Content Without Violating Copyright Laws