3 tips voor het toepassen van employee advocacy

Uit onderzoek blijkt dat medewerkers graag hun steentje bijdragen aan de social media presence van hun organisatie. Ze willen ambassadeur zijn, maar missen ondersteuning. Ook hebben ze structurele programma’s nodig om in actie te komen. Ik geef je een korte blik op de resultaten uit het onderzoek, aangevuld met drie tips voor het toepassen van employee advocacy.

Het wereldwijde onderzoek is gedaan door Lewis, een internationaal bureau in PR en marketing. Uit het onderzoek blijkt dat de helft van de ondervraagde bedrijven niets doet met employee advocacy, terwijl van die bedrijven de helft van de medewerkers zouden willen bijdragen. Hiermee laten ze dus een kans liggen. Zeker als je daarin meeneemt dat 60% van de ondervraagde medewerkers gelooft dat employee advocacy bijdraagt aan employee engagement.

Er zijn twee redenen waarom organisaties falen met employee advocacy:

  • Bedrijven hebben de basis niet op orde

Hier zijn twee dingen aan de hand. Ten eerste blijkt dat veel bedrijven hun eigen social media strategie niet op orde hebben. Daardoor zijn ze niet in staat om een employee advocacy programma op te zetten. 73% van de ondervraagden vindt dat hun bedrijf meer activiteit zou moeten vertonen op social media.

Ten tweede zijn sommige bedrijven zelf actief op social media, maar wordt er weinig ruimte gegeven aan medewerkers. Sommige websites worden geblokkeerd of het gebruik van social media wordt simpelweg niet gestimuleerd.

  • De ‘common values’ staan niet op één lijn

De waarden van de organisatie zijn niet dezelfde waarden als die van de medewerker. Het feit dat zes van de tien medewerkers verschillende accounts aanhouden voor professioneel en persoonlijk gebruik zegt misschien wel genoeg.

Een basis als Het Nieuwe Werken, waar je niet stuurt op aanwezigheid maar op resultaat geeft een goede basis voor employee advocacy. Het mag niet vreemd zijn om op kantoor collega’s te zien met Facebook, Twitter of LinkedIn op hun beeldscherm. Het dichtzetten van deze kanalen is al helemaal niet van deze tijd, want iedereen heeft een kleine computer in hun zak.

Aan de hand van bovenstaande bevindingen geef ik je drie tips voor het toepassen van Employee Advocacy:

  1. Geef medewerkers de ruimte. Zet alle social media sites open en stimuleer het gebruik hiervan. Het is niet raar als mensen Facebooken op het werk.
  2. Zorg voor een sterke social media strategie met relevante content waar medewerkers trots op kunnen en die zo goed is dat ze het willen delen.
  3. Concentreer je in de eerste instantie op de enthousiaste groep medewerkers, maak gebruik van hun bereidheid om aan de slag te gaan. Train en beloon ze. Anderen zullen volgen.

—————————————————————————————-

Drie zaken waarbij ik je kan helpen:

– Het opzetten of aanscherpen van een social media strategie.

– Ik help je organisatie met het opzetten en executeren van een employee advocacy programma. Ik geef ook Employee Advocacy training bij Frankwatching.

– Ik ondersteun met BoardroomSocial.com management bij het voeren van een effectieve en efficiënte social media presence.

We willen stoppen met Facebook, maar zou dat genoeg zijn?

Al weken lopen mensen in mijn omgeving rond met twijfel. Ga ik stoppen met Facebook of niet? Een enkeling is zelfs al gestopt, nadat hij erop gewezen zijn dat de ‘verklaring’ die ze als een kip zonder kop geplaatst hebben geen enkele zin had. Grappig genoeg lees ik de twijfel op Facebook. Ik zie zelfs vrienden van vrienden die hun naam aanpassen. Alsof Facebook te dom is om dat aan je echte naam te koppelen.

Er valt niet te ontkennen dat Facebook informatie van je opslaat. In dit artikeltje, alweer uit 2013, lees je wat Facebook allemaal van je weet. En dat is best even schrikken. Het is best vreemd dat pas wanneer Facebook communiceert dat ze eventueel Facebook-profielfoto’s voor commerciële doeleinden gaan gebruiken mensen zich zorgen gaan maken. Op Mashable staat omschreven wat Facebook met je profielfoto doet én hoe je dit eenvoudig kunt voorkomen door je instellingen aan te passen. En maak je geen illusies, Facebook was echt niet van plan uitgerekend jouw foto te gaan gebruiken voor een grootscheepse online of offline campagne.

Ondertussen heb je last van kwaaltjes en tik je die in in Google Search. Je bent op zoek naar de bijsluiter van je medicijnen en je komt erachter dat die via je zoekmachine makkelijker online te vinden is. Je bekijkt af en toe een pornofilmpje en je gebruikt Google om te zoeken naar dingen die verder alleen in jouw hoofd afspelen. Je shopt je suf via je zoekmachine en je neemt deel aan een ogenschijnlijk onschuldige quiz.

 

Zonder moderatoren zou het internet een chaos zijn.

Ze zijn niet heel zichtbaar, maar ze zijn er in grote getale; moderatoren op internet. NRC Next schreef al eerder over hoe moderatoren van Facebook omgingen met beledigingen aan het adres van Erdogan. Het gaat dus niet altijd goed. Begrijpelijk als je de artikelen hieronder leest over de mensen die het internet schoon en leefbaar proberen te houden, waar ze mee stoeien en hoe ze tegen hun baan aankijken.

“In response to the film Fifty Shades of Grey, Pinterest was hustling to develop new BDSM standards”

Lang, maar geweldig artikel over ‘moderatoren’, mensen die achter de schermen posts afkeuren. Welke keuzes worden er gemaakt en op basis waarvan? Wat doet alle nare content met een moderator? En heb je bepaalde aannames over moderatie? Grote kans dat die verkeerd zijn. Lees “The secret rules of the internet”

“The conversation has to become better. We need to change behaviours.

Er zijn steeds meer websites die comments uitzetten. Sommigen zeggen dat Facebook en Twitter betere plekken zijn om een discussie te voeren dan op een site zelf. De oud-moderator van The Guardian pleit voor communities op nieuwssites, ondanks dat sommige mensen zijn baan de slechtste van de wereld vinden. Er verschijnen misschien wel 70.000 berichten per dag op de site, waaronder trolls en haters. Toch verschijnen er prachtige discussies. Lees: Moderator: slechtse baan van de wereld?

“The scariest thing is when you talk to your friends and they are repeating the same things you saw in the technical tasks, and you realise that all this is having an effect.”

Oud-medewerkers die vanuit een schimmig Russisch trollhouse opereerden doen een boekje open over de georganiseerde anti-westerse online activiteiten. Hierachter schijnt het Kremlin te zitten. Het lijkt nog resultaat te hebben ook. Eng. Het internet heeft moderatoren hard nodig. Lees: Georganiseerde Russische trollen

FacebookReportingGuide

Een infographic die laat zien wat er gebeurt wanneer er een bericht is gemarkeerd als ‘Report’ of ‘Mark as Spam’. Bekijk de Infographic: Facebook Reporting Guide

De voetbalwereld heeft een Robb Flynn nodig

Een hitlergroet op het podium tijdens een metalconcert en een keeper aan de galg tijdens de voetbalklassieker. Hoe een tegengeluid van binnenuit het verschil kan maken. Een lesje metalcommunicatie voor voetballers.

Misschien wel de grootste metalband allertijden is Pantera. De zanger, Phil Anselmo, was nooit het braafste jongetje van de klas en kwam onlangs in opspraak vanwege de hitlergroet en het roepen van ‘white power’ tijdens een metaloptreden van een soort metal supergroep ter ere van de in het harnas gestorven gitarist Dimebag. Zijn eerste reactie op de kritiek die daarop volgde was: “I fucking love everyone, I fucking loathe everyone, and that’s that. No apologies from me.” Terwijl Anselmo door zijn muziek die hij met Pantera bijna ontastbaar lijkt, had hij geen rekening gehouden met één man: Robb Flynn van metalband Machine Head.

Flynn, ook aanwezig op het feestje, neemt in een video duidelijk afstand van wat er gebeurde. Hoe groot Anselmo dan ook mag (of mocht) zijn, dit geeft hem niet het recht om zich zo te gedragen. Bekijk de video van Flynn:

Flynn had de moed dit gedrag ter sprake te brengen. Anselmo is vervolgens door het stof gegaan en heeft zijn excuus aangeboden. Het Nederlandse festival FortaRock heeft de band Down, waar de zanger nu deel van uitmaakt, van het programma geschrapt. Het belangrijkste is dat Flynn het aandurft om zich met een eenvoudige video uit te spreken. Hij geeft hier een voorbeeld voor andere personen die in de spotlight staan.

En dan ons voetballandje…

Veel voetbalsupporters laten zich tijdens de wedstrijden tussen Feyenoord en Ajax van de goede kant zien, zoals de supporters van Feyenoord die tijdens de bekerwedstrijd een gigantisch doek uitrolden waarop niet de tegenstander werd gekleineerd, maar de eigen club werd gesteund. Zoals het hoort. Soms zien we het ook andersom, zoals tijdens de klassieker in de Arena. Vanaf de tribune liet een ‘supporter’ een pop met de beeltenis van Kenneth Vermeer (ooit overgestapt van Ajax naar Feyenoord) aan een touw om zijn nek van de tribune zakken. Vermeer aan de galg. Andere ‘supporters’ schreeuwden leuzen die echt niet konden.

Er gebeurde (bijna) niets. De club Ajax legde de wedstrijd niet stil vanwege de spreekkoren, de opblaaspop werd niet direct verwijderd. Maar ook de Feyenoorders hadden zich anders op kunnen stellen. In Voetbal Inside geeft Johan Derksen aan dat het team uit Rotterdam best een statement had mogen maken om gewoon niet te spelen wanneer er dergelijke misdragingen zijn. Er wordt vanuit Ajax een stadionverbod opgelegd, maar dat is het. De KNVB is na de wedstrijd stil.

Riechedly Bazoer, de Ajacied die overigens een prachtig doelpunt scoorde, werd na de wedstrijd gevraagd wat hij van de situatie vond. Dit was zijn antwoord:

Op zijn zachts gezegd drukt hij zich onhandig uit. De voetballer, nota bene kort daarvoor het lijdend voorwerp van spreekkoren, durft geen oordeel te geven over het gebeuren. Ik nodig Bazoer en zijn teamgenoten, maar ook Dirk Kuijt en Giovanni van Bronckhorst uit om de video van Robb Flynn eens goed te bekijken.

De Nederlandse voetbalwereld kan leren van de metalwereld en heeft een Robb Flynn nodig. Sta op en roei het slechte stukje van de voetbalcultuur van binnen uit. Of het lukt weet ik niet, maar stoere voetbalmannen, doe op zijn minst een poging.

Dit is hoe ik een half jaar lang #voorjougelezen verstuurde

Wekelijks verstuur ik een mailing onder de naam #voorjougelezen naar een groep geïnteresseerden met daarin artikelen waarvan ik het waard vind ze te delen. Dit doe ik nu een half jaar. Graag blik ik met je terug met behulp van een infographic en vertel ik meer over mijn aanpak.

 

Mijn aanpak

De drie regels voor een mailing met kwaliteit

Allereerst deel ik drie regels met je die ik ten allen tijde hanteer. Ik wijk hier nooit van af. Dit vormt de basis van mijn mailing en ik denk dat ik hiermee een bepaalde kwaliteit waarborg.

Regel 1: Ik lees alles echt

“We hebben geen correlatie gevonden tussen social shares en of mensen artikelen ook echt lezen”, schreef Tony Haile van Chartbeat op Twitter. The Verge weidde vervolgense een compleet artikel aan het feit dat veel mensen content delen, zonder het gelezen te hebben. Ik ben mijn wekelijkse mailing begonnen met één duidelijke afspraak: ieder artikel dat ik deel via deze weg is van a tot z door mij gelezen.

Regel 2: Ik deel alleen als ik het waard vind om te delen

Opvullen is uit den boze. De verleiding is groot om een nieuwsbrief te vullen om het vullen. Dat betekent dat er concessies gedaan worden aan de kwaliteit. In mijn mailing plaats ik alleen zaken die ik écht waard vind om te delen. Andere artikelen vallen af. Het kan dus zomaar voorkomen dat mijn mailing de ene week een stuk korter is dan anders.

Regel 3: Ik deel wat ik wil

Er is een aantal thema’s die mij interesseren. Zoals marketing, muziek, social media en sport. Over deze zaken lees ik veel. Maar als ik toevallig een mooi verhaal tegenkom die er totaal niets met deze thema’s te maken heeft, dan zijn er voor mij geen grenzen. Ik deel wat ik wil, zolang het maar voldoet aan mijn regel 1 en regel 2. Deel ik een artikel van het bedrijf waar ik werkzaam ben? Dan deel ik het omdat ik vind dat je het moet lezen. Negeer ik een tip van een lezer? Dan deel ik het niet omdat ik niet vind omdat je het moet lezen.

Hoe ik aan content kom

Het is eigenlijk heel makkelijk, ik ben actief op social media en daar staan regelmatig posts met verwijzingen naar goede artikelen. Daarnaast volg ik een groot aantal RSS-feeds met behulp van feedreader Netvibes. Ook volg ik diverse nieuwsbrieven en ga ik actief op zoek naar artikelen op sites als Medium en LinkedIn. Soms maak ik eenvoudig gebruik van een zoekmachine om te zoeken op een bepaald onderwerp dat mij interesseert. Ook hou ik bepaalde influencers in de gaten en bekijk welke artikelen zij delen of markeren als favoriet.

In een half jaar meer dan 350 artikelen lezen, hoe doe ik dat?

Het klinkt misschien veel, maar het lezen van ongeveer twaalf artikelen per week is nog geen eens twee artikelen per dag. Als je tussen de vijf en tien minuten per artikel leest, dan kom je hoog uit op twintig minuten per dat uit.

Wel hanteer ik een methode voor mijzelf, deze lees je in het artikel “Lezen zonder afleiding: hoe kom je in de prikkelvrije zone?” Hierin beschrijf ik het verschil tussen lezen en surfen en leg ik uit hoe ik mijn e-reader gebruik om met volle aandacht te kunnen lezen.

Hoe blij ik in een ritme?

Het systeem waarin ik mijn mailing schrijf (van de Nederlandse startup Revue), verlangt van mij dat ik een bepaalde dag kies om hem uit te sturen. Dat dwingt mij tot een bepaald ritme. De dag van versturen is donderdag geworden. Dat maakt dat ik donderdag, vrijdag en zaterdag vooral artikelen zoek en dat ik zaterdag, zondag en maandag vooral veel lees. Dinsdag en woensdag gebruik ik om mijn mailing verder samen te stellen (al merk ik dat ik dat steeds meer gespreid over de week doe tegenwoordig.) Donderdag rond ik hem af en verstuur altijd rond elf uur ’s ochtends.

Ritme is niet alleen goed voor mij, maar ook voor de ontvanger. Die weet dat er iedere donderdag rond de klok van elf een mail binnenkomt met goede artikelen.

Infographic: terugblik 2015

Hieronder staat een infographic met een terugblik van #voorjougelezen van 2015, waarmee ik in juni 2015 begon.


 

Wil je mijn wekelijkse #voorjougelezen mailing ook ontvangen? Bekijk dan hier eerdere issues om een idee te krijgen en schrijf je in.


 

voorjougelezen 2015

 

Wil je mijn wekelijkse #voorjougelezen mailing ook ontvangen? Bekijk dan hier eerdere issues om een idee te krijgen en schrijf je in.

Ziggo probeert mij te begrijpen

Zo’n vijf maanden geleden schreef ik een blogje over een vreemde ervaring met Ziggo. Ik vond dat Ziggo mij niet begreep en ook haar best niet deed om mij te willen begrijpen. In de eerste plaats wilden ze mij via e-mail overhalen om naar een optreden van Guus Meeuwis te gaan, nota bene in Eindhoven. Vervolgens raakte ik hierover in gesprek met webcare, waaruit ik opmaakte dat Ziggo het moeilijk vindt zich in haar klanten te kunnen verplaatsen.

Een paar weken geleden kreeg ik een nieuwe e-mail binnen van Ziggo. Het onderwerp: “Exclusief: live concert nieuw album 3JS”. Of ik de albumpresentatie wilde bijwonen op kanaal 13 van Ziggo TV. Tot mijn vreugd eindigde het bericht met: “PS Zijn de 3JS niet uw favoriet? Geef dan snel door welke muzikale voorkeur u wel heeft!”

Hoera! Ziggo doet een poging mij te begrijpen! Ik kan nu opgeven of ik van jazz, dance, pop, rock, etc. hou. Ok, ze missen wat muziekstromingen als industrial, trance en metal, maar het gaat in ieder geval de goede kant op. Goed bezig Ziggo.

Ik zie al uit naar mijn volgende blog in deze serie. Misschien wordt dat ooit: “Ziggo begrijpt mij”.

 

Deze 4 links geven je productiviteit een boost

productiviteit

In de timesqueeze waarin we zitten zijn we allemaal op zoek naar manieren om productiever te werken. Hieronder vier links die je gaan helpen meer uit je tijd te halen. Geef je productiviteit een boost!

Hoe werk je 40 uur in 16,7 uur? #pomodoro
Echt weer zo’n titel dat je denkt: het zal wel. De auteur van dit stuk heeft echter wel een punt. We kunen veel effectiever werken. Zijn oplossing: de Pomodoro Technique. Een methode die ik zelf geregeld toepas. Hiermee schiet mijn productiviteit omhoog. Het vereist wel wat discipline om het vol te houden. Aan het einde van het artikel staan ook links naar de methode. Mijn advies: probeer het eens uit zoals het hier beschreven wordt. Klein beginnen.

Het verschil tussen productief voelen en productief zijn
Er is een verschil tussen je productief voelen en productief zijn. Volgens Jess Whittlestone gaat het er vooral om hoe goed je hebt doordacht welke dingen je doet. Ze geeft een aantal voorbeelden welke vragen je jezelf kunt stellen om te controleren of je goed bezig bent. Zet aan tot nadenken.

Een out-of-the-box productiviteitstruc
Deze insteek vind ik creatief. in plaats van een To-Do lijstje kun je ook een To-Don’t lijstje maken. Dat niemand daar eerder op gekomen is.

 

“No one complains of having spent an entire day doing ‘productive work’. Busywork, on the other hand, is mindnumbing.” – Seth Godin

Het verschil tussen productief zijn en het druk hebben
Seth Godin heeft zo zijn eigen kijk op productiviteit. Veel mensen klagen dat ze het druk hebben, maar zijn ze wel productief?

Deze links verschenen eerder in mijn wekelijkse mailing #voorjougelezen. Je kunt je erop abonneren.

‘Ongepaste posts’ van merken tijdens aanslagen? Gun de social media manager de ruimte.

Aanslagen. Ze zijn verschrikkelijk. Zoals ook recent de aanslagen in Parijs. Op social media zijn we op zoek naar nieuws, lezen we noodkreten van slachtoffers en uiten we onszelf. We begrijpen het niet, zijn verdrietig, terneergeslagen, sprakeloos en boos.

Terwijl we door onze tijdslijn scrollen zien we een mix van nieuws en berichten. Bij sommige twitteraars is het nieuws nog niet helemaal doorgedrongen, of men is niet bewust van de ernst. Bij anderen speelt het minder, omdat ze aan de andere kant van de oceaan wonen. Sommige mensen weten simpelweg nog niet dat het gebeurd is.

Wanneer ik bijvoorbeeld op mijn eigen tijdlijn kijk, dan voelt het vreemd wanneer mensen op zo’n moment blije dingen posten, of zelfs over volstrekt andere onderwerpen posten. Het leven gaat gewoon door, terwijl er vreselijke dingen gebeuren in de wereld. Maar wat doen mij nu die ‘5 content marketing tips’ wanneer ik weet dat er exact op hetzelfde moment fans van Eagles of Death Metal worden neergeschoten?

Een aanslag overrompelt ons. Bij sommigen rollen parallel aan de gebeurtenis de tranen van hun wangen van het lachen tijdens een comedy in de bioscoop. Anderen kijken vol adrenaline naar een basketbalwedstrijd. Mensen gaan op in een trouwerij, een feest of een concert en delen dit met de buitenwereld zonder dat de buitenwereld bij hen naar binnenkomt.

Iemand in Bataclan kan vrolijk een foto van het concert Instagrammen, terwijl er in Stade de France de bommen afgaan.

Zo tref je ook berichten aan van bedrijven. Commerciële tweets en Facebook posts kunnen in deze situatie zeer ongelukkig overkomen. Op Twitter zie ik dat mensen zich boos maken waarom Thalys juist nú tweets verstuurt om voor 39 euro naar Parijs te reizen vanuit Brussel. ‘Slechte timing’ of ‘Lekker moment om reclame te maken #Thalys #twitter #paris #fail https://t.co/SmEx1iE5Q2’ zijn zomaar wat reacties.

Slechte timing, maar veel Tweets en Facebook posts zijn van te voren ingepland. Campagnes op Twitter, zoals de Thalys-campagne, lopen dagenlang door. Deze zijn zorgvuldig geplaatst door social media managers, al dan niet in samenwerking met gespecialiseerde bureaus. Het werk is gedaan vóór de aanslag, zonder de wetenschap dat er een aanslag gaat komen.

Social media managers zijn ook wel eens offline. Of misschien zijn ze juist heel hard bezig de personen te bereiken die de reeds lopende of geplande boodschap uit moeten zetten. Want dat kan bij social media, iets uitzetten. In tegenstelling tot bijvoorbeeld honderden abri’s verspreid over de Randstad.

Veel bedrijven hebben de policy dat ze voor enkele dagen ‘op zwart’ gaan bij een aanslag of ramp. Maar hier kunnen foutjes gemaakt worden. Een campagne kan over het hoofd worden gezien, de juiste persoon is niet bereikbaar of er zit iemand aan de knoppen die niet eerder een dergelijke situatie heeft meegemaakt. In plaats van verontwaardigd te zijn over merken die ‘ongepaste content’ plaatsen op social media, kun je jezelf ook afvragen of je eigen verontwaardiging niet een beetje ongepast is. Is dit nu echt waar je je op dat moment druk over wil maken?

Geef de social media manager een beetje de ruimte. Gun elkaar de ruimte.

3x artificial intelligence: robots in overtreffende trap

Robots worden niet alleen steeds handiger, ze worden ook steeds slimmer. Ik heb drie interessante artikelen voor je verzameld over deze ontwikkeling. Het begint met wat onschuldige handelingen van robots, vervolgd door een zelfbewuste robot en het eindigt met misschien wel het meest ultieme dat we in de toekomst ooit normaal gaan vinden: sex met een robot.
A.I. 1: Robo pingpong

Stanford University plaatste een video van pingpongende robots in het Artificial Intelligence Laboratory. Bekijk de vermakelijke video met meer opdrachten van studenten die de toekomst hebben!
A.I. 2: Robots tonen zelfbewustzijn

Het kan nog een stapje verder. In een test laten onderzoekers van het Rensselaer Polytechnic Institute AI and Reasoning Lab, hoe een robot zelfbewust is van zijn daden. De robot had het zelf even niet door, wat op zich best aandoenlijk is. Blijkbaar kunnen robots zelflerend zijn.
A.I. 3: Artificial sexuality: een gesprek over sex met robots

AIn de film Ex Machina hebben we al gezien hoe de relatie tussen mens en robot er in de toekomst uit zou kunnen zien. (Nee ik geef geen spoilers weg, maar bekijk deze film!). Deze roundtable gaat over de ontwikkeling van Artificial Intelligence en de gedachte dat een robot straks gevoel heeft. Want als een robot kan pingpongen, dan kan hij/zij ook op andere manieren bewegen. En als hij/zij zelfbewust is, waarom zou hij/zij dan niet kunnen anticiperen? Enkele experts houden een discussie over hoe artificial intelligence gepaard gaat met sex. Heeft een robot straks écht gevoel en kan deze intiem zijn met een menselijke partner in bed? Ook als je niet van sex houdt is dit een interessant artikel.

Wil je dit soort links wekelijks in je mailbox? Schrijf je dan in voor de SLAM-click’n’scroll-mailing: https://www.getrevue.co/profile/slam/

 

 

Facebook bepaalt de publieke opinie. Of niet?

Time geeft ons een goede kijk in de geschiedenis van de timeline van Facebook. Daarnaast krijgen we een uitleg over hoe het algoritme van de timeline op dit moment werkt. Opmerkelijk is dat veel mensen niet eens weten dat Facebook hun timeline beinvloedt. Dit doen ze onder andere met een “feed quality panel”, mensen die geld verdienen met Facebooken. Tot slot lees je een kritische noot over de macht van Facebook over wat jij leest.

Zelf besef ik na het lezen van dit artikel des te meer dat Facebook de publieke opinie kan beinvloeden door te kiezen welk nieuws ze groot willen maken. Een goede reden om Facebook niet het hele internet voor je te laten zijn, maar verder te kijken dan je neus lang is. Of ben ik nu belerend?

Lees het artikel over Facebook op Time.com.

De 1072 woorden die leiden tot betere titels voor blogs en andere uitingen; wist je dit maar eerder…

 

226 mensen zijn aan een EEG machine gekoppeld om te meten welke woorden de meeste emotionele hersenactiviteit veroorzaakten. Hieruit zijn 1072 zogenaamde “context words” gekomen, woorden waarvan je weet dat deze meer de aandacht trekken dan andere woorden. Daarnaast is het goed om lange titels te hebben, iets dat in onze social media wereld van 140 karakters en 20% regels moeilijk te realiseren is. Interessant artikel met daarbij een pdf waarin al deze woorden staan. Hang hem boven je bureau.

Ziggo snapt mij niet, en ook zichzelf niet

I’m not trying to ’cause a b-big s-s-sensation (Talkin’ ’bout my generation)
I’m just talkin’ ’bout my g-g-generation (Talkin’ ’bout my generation)

Oh ja ik ben Ziggo klant, dacht ik, toen ik een mail kreeg van Ziggo. Bij het lezen van het onderwerp van de mail vroeg ik mij af of deze mail eigenlijk wel voor mij bedoeld was. “Pre-sale Guus Meeuwis 2016: exclusief voor Ziggo klanten.” En even verderop: “Al 10 jaar staat Groots met een zachte G garant voor een Groots feest met een spectaculair decor en een geweldige sfeer. Deze maand zal het feest weer losbarsten in het Philips Stadion in Eindhoven. Guus Meeuwis kondigde gisteravond aan dat er ook in 2016 een editie zal plaatsvinden. En jij als Ziggo klant kan exclusief als eerste tickets bestellen voor dit concert op 10 juni 2016.

Guus Meeuwis

Ik woon in Rotterdam, ik spreek niet met een zachte G.

Ik bezoek iedere twee weken De Kuip, ik kom niet graag in het Philips Stadion.

Ik hou van allerlei soorten muziek, van Jazz tot Metal. Daartussen is nergens Guus Meeuwis te vinden.

Blijkbaar kan Ziggo niet aan mijn zappgedrag zien dat ik niet kijk naar programma’s met Linda de Mol, dat ik Jantje Smit altijd wegzap en als het Eindhoven betreft alleen Theo Maassen tolereer. Qua muziek kom ik heel soms in de Effenaar of het Klokgebouw, maar hooguit een of twee keer per jaar. Maar Guus Meeuwis? Nee!

Nu vind ik de mensen bij Ziggo heel aardig. Echt waar. Maar er zitten er ook een paar te slapen, dat blijkt uit het volgende gesprek dat ik voerde met Ziggo op Twitter.

Ik begin met de volgende opening. Ziggo reageert op een wel héél vreemde manier.

Ik kwam via een zoekmachine achter dat de reactie van Ziggo uit een stukje tekst was van een liedje van Guus Meeuwis. Mismatch! Vervolgens laat weten dat ik dat niet begrijp.

 

Ziggo wordt half wakker en vraagt waar ze dan wel een alert over mogen sturen.

Ik antwoord met een band die ik nogal hoog heb zitten: The Who. Stiekem weet ik dat The Who binnenkort in Ziggo Dome speelt. Dus ik ben benieuwd of Ziggo webcare scherp is en mij daadwerkelijk een ticketalert gaat sturen.

Helaas, ik krijg geen ticketalert, zoals ze mij eerder aanboden. Nee, Ziggo stuurt mij een Youtube video van The Who. Waarom?
Ziggo heeft schijnbaar wel het woordgrapje uit mijn tweet begrepen. Dat dan weer wel.

https://twitter.com/ZiggoWebcare/status/607926412448792576

Ik daag ze nog een keertje uit:

De reactie van Ziggo is best grappig, maar de scherpte is ver te zoeken. Ik probeer het dan maar met een hint:

Ziggo weet het nu helemaal niet meer:

 

 

Ik wordt natuurlijk niet blij van een Youtube video. Zo’n video staat  in schril contrast met een live optreden. Ik wil beleving! Geen 2D maar 3D!

Best Ziggo en beste ^RJ, als jullie nog toch marketing en webcare doen, probeer je dan een beetje in je klant te verdiepen. Ik wil geen Guus Meeuwis. En als ik vertel dat ik dat ik geen Guus Meeuwis wil, dan wil ik dat je mij begrijpt en een klein beetje je best doet. En een beetje kennis van je eigen merk is ook nooit weg. Ziggodome heet toch niet voor niets Ziggodome?

Ik laat mij regelmatig openbaar op allerlei social media kanalen uit over mijn muzieksmaak. Ik doe zelf eens een gooi met een zoekopdracht via Google op mijn eigen profiel: “site:twitter.com/slam optreden“. Hoe toevallig! De eerste tweet gaat over The Melvins en de tweede over Danzig, twee optredens waar ik was in… jawel Eindhoven. Deze zoekopdracht had Ziggo ook wel even kunnen doen. En Ziggo gebruikt bovendien Coosto, waar je nog beter en sneller een klantprofiel kunt bekijken. Dat heeft Ziggo duidelijk niet gedaan.

Nu vervolg ik mijn conversatie met een link naar deze blog. Ik ben heel benieuwd hoe het afloopt. To be continued…

 

Update. En zo liep het af. Ziggo snapt eindelijk dat ik geen Guus Meeuwis fan ben. Nou, ik zit gekluisterd aan mijn mailbox!

Hoe kan ik hier het beste op reageren?

ziggo

Facebook houdt informatie achter bij video insights

Het is geen geheim dat Facebook hard aan de weg timmert wat betreft video. Native video’s op Facebook Pages doen het ‘plotseling’ heel goed, achter de schermen geeft Facebook jouw video’s momenteel een extra zetje om zo meer de concurrentie aan te gaan met Youtube. Sinds kort is het ook mogelijk video’s die geplaatst zijn op Facebook te embedden op webpagina’s buiten Facebook. Daar bovenop lanceerde Facebook een paar dagen geleden de app Riff, waarmee je onderling met video kunt communiceren en video’s aan elkaar kunt knopen. Een soort video-estafette.

Er is kritiek op de manier waarop Facebook haar positie rondom video wil versterken. Zo beschreef Thomas Baekdal hoe Facebook manipuleert in ‘The made up success of Facebook Video‘ door een video al na drie seconden bekijken als ‘view’ te rekenen. Hierdoor – en mede door het extra pushen van video in je tijdlijn én doordat de video automatisch start – lijkt het succes van Facebook vertekend.

Een video op Facebook start dus tegenwoordig vanzelf (autoplay), maar deze start altijd zonder geluid. Naar mijn idee is een video-view pas écht een view als de kijker het geluid aanzet. Ik kijk geen video’s zonder geluid. Jij wel?

Ik mis dus iets in de video insights van Facebook. Deze geven mij wel video-views (korreltje zout, want dat is dus minimaal een drie seconde view), 30 seconde views (dat lijkt er al meer op), maar Facebook zou mij pas écht helpen door mij bij deze getallen aan te geven hoeveel mensen op het unmute knopje hebben geklikt. Want volgens mij zijn de echte videokijkers ook videoluisteraars.

Waarom ik van de nieuwe iBood schrok

Waarom ik van de nieuwe iBood schrok

Ik geef het toe. Iedere ochtend als ik ontwaak, kijk ik altijd even naar de aanbiedingen op iBood. Het is een onderdeel van mijn dagelijkse routine geworden. Een merk die zo’n routineplekje bij haar klanten veroverd heeft, heeft iets goeds gedaan.

Tot vandaag. Ik schrok namelijk van de nieuwe iBood.

Het is alsof de pagina van Google zich heeft laten inspireren door de homepage van Marktplaats. Alle eenvoud is weg. Ik zie een volle iBood-pagina met menu’s, video’s en Flashsales. Tot heden liet ik mij dagelijks verrassen met bijvoorbeeld een tandenborstel die ik helemaal niet nodig had. En dan kocht ik hem nog ook. Nu moet ik ineens doorklikken naar Health.

Maar ik wil helemaal niet doorklikken naar Health. Ik wil verrast worden. Ik wil producten met korting door mijn strot. Ik wil geen power-adapter voor mijn telefoon nodig hebben en er toch een kopen. Ik wil niet eerst aan Health denken voordat ik onverwachts een dekbedovertrek koop.

Er is ook iets gebeurd met de prijzen. In plaats van dat ik de adviesprijs en de korting zie, krijg ik nu steeds vaker een kortingspercentage voorgeschoteld. Net als met de categorieën, dwingt iBood mij nu meer te klikken.

En daar heb ik ‘s ochtends nou net geen zin in. En geen tijd voor.

 

 

 

De hashtag, de hashtag fail en het gebruik van #fail in Nederland

Twitter Fail Whale

Afgelopen week werd ik, omdat ik een van de eerste Twitteraars van Nederland ben, door BNN gevraagd om iets te vertellen over Fails op Twitter. Ik heb mij hiervoor even verdiept in fails en de hashtag fail.

De hashtag 

Hashtags bestonden al ver vóór het bestaan van Twitter. De eerste hashtags werden al gebruikt in 1988, op IRC (Internet Relay Chat). Net als nu werd deze in het leven geroepen om bepaalde berichten te groeperen. Op Twitter werd de hashtag in augustus 2007 geïntroduceerd door Chris Messina, met de tweet “how do you feel about using # (pound) for groups. As in #barcamp [msg]?” De hashtag was geboren, al heeft het best lang geduurd voordat Twitter deze officieel overnam. Pas in juli 2009 werden de hashtags omgevormd tot een link. Wanneer je hier op klikt krijg je alle berichten die gebruik hebben gemaakt van een bepaalde hashtag.

Eerste hashtag

De hashtag #fail

Ik heb niet kunnen ontdekken wanneer de hashtag #fail voor het eerst is gebruikt op Twitter. Ik heb zelfs navraag gedaan bij Twitter zelf, maar daar hebben ze zelf ook geen antwoord op. De hashtag wordt gebruikt wanneer er iets écht niet in de haak is. In het Nederlands zou je dit het beste kunnen vertalen met het woord ‘misser’. Als een trein vertraagd is, is het een #fail. Een blunder op televisie, bijvoorbeeld op het journaal, is een fail. Wanneer Twitter offline is, dan is het een #fail. Dit gebeurde nogal eens. Twitter heeft destijds de ‘fail whale’ in het leven geroepen. Wanneer Twitter plat was, werd er een afbeelding getoond van een grote walvis, genaamd de ‘Fail Whale’ met de boodschap  “Too many tweets! Please wait a moment and try again.” In november 2013 hebben ze deze plaat uit de lucht gehaald omdat het platform veel stabieler was geworden.

Twitter Fail Whale

Een paar statistieken over hastag #fail

Ik ben in Coosto gedoken om wat statistieken op te halen. Sinds 2009 is de hashtag #fail in Nederland zo’n 1.9 miljoen keer op Twitter gebruikt. Er zijn twee duidelijke pieken. De eerste is van 28 maart 2011. T-mobile lag plat en dat werd niet gewaardeerd. De tweede piek was in de eerste week van Februari 2012. Door sneeuwval lag het hele land, en met name de spoorwegen, plat. Dat was natuurlijk een ‘dikke fail’. Je ziet ook dat van de top vijf meest gebruikte termen in de laatste vijf jaar er drie over de NS gaan:

  • Vertraging
  • Klacht
  • Reparatie
  • Amsterdam airport (failra)
  • traject

Een andere opvallende term is ‘reparatie’. Wanneer er iets stuk is gaat de Nederlander klagen. En wanneer de reparatie mis gaat of te lang duurt, dan al helemaal. De accounts die het meeste #fail gebruiken zijn accounts die gaan over de NS. Denk aan een account die vertragingen bijhoudt, zoals @ICdefect. Van de top tien accounts die fail gebruiken in Nederland gaan er vier over de NS.

Wanneer we naar personen kijken op Twitter, dan steken twee mensen er met kop en schouders bovenuit. De eerste is @eppiemulder, een man die in zijn bio al aangeeft dat hij ergens een hekel aan heeft. Hij is echter niet meer actief. Nog wel actief is @roodloeder, iemand die het schijnbaar leuk vind om overal, maar met name over voetbal, negatief over te zijn. Deze ‘supporter’ van Ajax is zelfs negatief over zijn eigen club.

 

In een volgende blog zal ik verschillende typen fails noemen met daarbij een door mij samengestelde top 5 #fails op Twitter. Een voorproefje kun je alvast horen in het programma Start van BNN, luister vanaf ongeveer minuut dertig.